Sacerdos Polonus
Sacerdos Polonus
Urodził się 11 lutego 1963 r. w Turku. Syn Józefa i Genowefy z d. Płóciennik. Do szkoły podstawowej uczęszczał we Władysławowie. W latach 1978-1982 był uczniem Liceum Ogólnokształcącego w Turku. Od 1982 r. podjął studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. Tytuł magistra teologii uzyskał na Wydziale Teologii KUL w 1988 r. 22 maja tegoż roku, przyjął święcenia kapłańskie z rąk. ks. bpa ordynariusza Diecezji Włocławskiej Henryka Muszyńskiego. Od 1 lipca podjął obowiązki wikariusza i katechety w parafii Chocz, k. Pleszewa, a od 1 lipca 1990 r. był wikariuszem i katechetą w parafii Godziesze Wielkie, k. Kalisza. Od lipca 1991 r. za zgodą ks. bp ordynariusza podjął pracę duszpasterską wśród Polaków, w Związku Radzieckim. Swoją posługę duszpasterską rozpoczął w parafii Murafa (obwód winnicki, Ukraina), jako duszpasterz, katecheta i nauczyciel języka polskiego. Podobne obowiązki, już jako administrator pełnił w następnym roku w parafii Żmerynka, a przez następne dwa lata (1993-1995) organizował wspólnotę religijną i duszpasterstwo w Kirowogradzie.

     Po powrocie z Ukrainy w roku 1995 podjął studia doktoranckie w Instytucie Historii Kościoła KUL. Pracę doktorską pt. Kościół katolicki w obwodzie winnickim na Podolu w latach 1941-1964, obronił 22 kwietnia 2002 r. Korzystając z urlopu naukowego, który udzielił mu biskup włocławski Bronisław Dembowski, od września prowadził dalszą kwerendę archiwalną dotyczącą dziejów Kościoła i losów duchowieństwa w archiwach państwowych na Ukrainie.

     Od 1 lutego 2003 r. do 30 września 2013 r. był zatrudniony na stanowisku adiunkta w Instytucie Badań nad Polonią i Duszpasterstwem Polonijnym KUL. Od 1 marca 2005 r. – do 30 czerwca 2006 r. był dyrektorem tegoż Instytutu.

     19 lutego 2014 r. w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych (specjalność historia). Od 1 października 2013 r. korzystał z urlopu naukowego, udzielonego przez biskupa włocławskiego Wiesława Meringa i prowadził dalszą kwerendę i badania naukowe nad dziejami Polonii i Polaków za granicą w XIX i XX w. Od 31 sierpnia do 27 listopada 2015 r. był rezydentem w parafii NMP Królowej Polski w Koninie. 1 października 2016 r. został zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Instytucie Historii i Politologii Akademii Pomorskiej w Słupsku.

     Od tomu 25(2004) „Studiów Polonijnych” jest członkiem Komitetu Redakcyjnego,  (od tomu 25 do 33) sekretarzem i redaktorem naczelnym (t. 27). Od 2010 r. jest członkiem Rady Naukowej "Roczników Kolbuszowskich"

     Jest członkiem Światowej Rady Badań nad Polonią i Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

     W 2005 r. został powołany przez Ministra Skarbu Państwa w skład Rady Pomocy Polakom na Wschodzie. W tymże samym roku został również powołany przez Rektora Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, w skład Rady Naukowo-Programowej Centrum Języka i Kultury Polskiej dla Polonii i Cudzoziemców, na kadencję w latach 2005-2008. W 2009 r. za prace badawcze i wkład w rozwijaniu współpracy międzynarodowej, w popularyzacji kultury naszych wschodnich sąsiadów został laureatem Nagrody Honorowej Stowarzyszenia Współpracy Polska-Wschód „Mickiewicz-Puszkin”.

     Zainteresowania naukowe obejmują historię XIX i XX w., losy Polaków, dzieje Kościoła katolickiego na Wschodzie, dzieje Polonii i duszpasterstwa polonijnego w świecie, biografistykę, edytorstwo źródeł, i leksykografię. Jest autorem ponad 130 publikacji.

Wersja do druku Wersja do druku | Mapa witryny
© Józef Szymański